There is no such thing as heaven or hell

กับบางเรื่อง...

ไม่รู้เสียบ้าง ก็เป็นปัญญา

 

ที่มา: ปฏิทินตั้งโต๊ะทำงาน ที่เพิ่งอ่านเจอ ของเสถียรธรรมสถานปี52

 

ว่างๆแบบนี้

ว่าจะไปศึกษาธรรมะ

การที่ไม่พูด ไม่ได้หมายความว่าพูดไม่เป็น

การที่ไม่เขียน ก็ไม่ได้หมายความว่าเขียนไม่เป็น

 

ในแต่ละวัน อาจมีความคิดตกผลึกมากมาย

แต่ในบางวัน ก็อาจไม่มีอะไรเป็นสาระเลย

 

สรุปว่า การไม่พูด ไม่เขียน เอาแต่คิด

จะทำให้สเปซร้างได้ นั่นเอง

 

....

...

จริงๆแล้วสเปซร้างก็ช่างหัวมันเถอะ

ตราบใดที่สมองยังไม่เสื่อมไปเพราะกินเหล้าเยอะ

และแขนขายังไม่ขาดเพราะขับรถด้วยความประมาทไปก่อน

คุณก็เป็นคนหนึ่งที่จะช่วยชะลอภาวะโลกร้อนได้

นกเอี้ยงนั่นแหละที่ผิด

 

วันนี้ เวลาประมาณ สิบโมงเช้า ขณะที่งานในบริษัทฮอนด้าฯกำลังดำเนินงานแบบยุ่งเหยิงไปตามปกติ
(บริษัทนี้ไม่ค่อยมีระบบ ทุกอย่างเลยยุ่งเป็นปกติ)
จู่ๆก็มีเสียงระเบิด ตูมมมมม! ดังขึ้นมาจากหม้อแปลงไฟฟ้าบนเสาไฟฟ้าต้นใหญ่ที่ติดกับร้าน
ทันใดนั้นอุปกรณ์ไฟฟ้าทุกอย่างก็หยุดทำงานทั้งหมดสิ้น มีแต่เสียงUPSที่ร้องกันระงม
พร้อมกับหม้อแปลงของอุปกรณ์ไฟฟ้าบางตัวมีกระแสไฟแปล๊บๆและส่งกลิ่นไหม้โชยมา
เจ้าหน้าที่การไฟฟ้าที่กำลังเก็บค่าไฟร้านค้าแถวนั้น จึงรีบตรงรี่เข้ามาทันที
พร้อมกับวิเคราะห์ให้ว่าหม้อแปลงไฟอันนี้แหละระเบิด แล้วจึงโทรเรียกช่างไฟฟ้ามาทำการเปลี่ยนให้
ประมาณครึ่งชั่วโมงก็ทำการเปลี่ยนหม้อแปลงเสร็จ ทางร้านจึงยกคัตเอาท์ให้ไฟเดินตามปกติ
และสำรวจอุปกรณ์ต่างๆพบว่า
UPS ได้สังเวยชีวิตทนรับกระแสไฟที่เกินมา เสียไป 2 ตัว
16 Ports LAN Switch ชุดใหญ่ หม้อแปลงระเบิดและวงจรภายในช็อตทำงานต่อไปไม่ได้ 1 ตัว
PC LAN card 1 ตัว
และแอร์ทำงานไม่ได้ไป 1 ตัวเช่นกัน
ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงในการเช็ค ซื้อ ซ่อมและเปลี่ยนอุปกรณ์ต่างๆ
รวมค่าเสียหายเบื้องต้นประมาณเกือบหมื่นบาทและเสียเวลาทำงานไป4ชั่วโมง
ต่อจากนั้น ขณะที่เจ้าหน้าที่ไฟฟ้าได้มาทำการสำรวจหม้อแปลงอีกรอบ
แม่จึงออกไปต่อว่า ว่าข้าวของฉันเสียหาย ไปตั้งเยอะ เสียเวลาทำมาหากิน ใครจะรับผิดชอบเนี่ย
เจ้าหน้าที่จึงชี้ไปที่นกเอี้ยงตัวหนึ่งที่นอนท้องระเบิดแตกตายอยู่ข้างๆเสาไฟ
พร้อมกับยิ้มๆแล้วบอกว่า เจ๊ก็ไปเก็บที่นกเอี้ยงตัวนั้นก็แล้วกัน!

 

...จากเรื่องจริงไม่อิงนิยาย

 

บันทึกวันรวมญาติ

 

หลังจากลงเครื่องที่สนามบินใหม่ เดินเอ๋องัวเงียหลงทางอยู่แป๊บนึง
ขณะมองหาแถวจะเข้าคิวตรวจตม. เจอชายสูงวัยคนนึง เสียบคิวที่ว่างไปอย่างรวดเร็ว (ไม่เป็นไรให้คนแก่ไปก่อน)
แต่พอสังเกตให้ดีพบว่าหน้าตาคุ้นๆเหมือนเคยเห็นมาก่อน เหลือบมองไปที่ช่องรอรับกระเป๋าไฟท์ที่ลงมาพร้อมกัน
พบว่าเป็น Los Angelis เลยรำลึกได้ว่าเป็นพุบการีของใครคนนึงนั่นเอง ถึงจะไม่เคยเจอตัวจริง เห็นแต่จากรูป
จากสายตาที่ส่งมาปิ๊งกันแว๊บนึง เค้าอาจจะคุ้นเหมือนกัน แต่คงจำไม่ได้แน่นอน

 

กลับมาเก็บสัมพาระที่บ้าน อาบน้ำแต่งตัว แล้วรีบออกไปกะจะทำเซอไพส์
นั่งเทกซี่ไปเกือบสามร้อยบาท(แค่สิบดอล) จนเกือบจะถึงบ้าน ก็พบว่าเซอไพส์กลับกลายเป็นสไปส์
เพราะว่าไม่มีคนจะมาเซอไพส์ด้วย ในเมื่อดันมา ในเวลาที่ไม่ต้องการให้มาอีกต่อไปแล้ว
เลยกลายเป็นการเซอไพส์ตัวเองไปเลย ประหลาดดีคนเรา new ex no.9

เมื่อไม่มีที่ไป ไม่มีจุดมุ่งหมาย ไม่มีไรทำ คงต้องร้องเพลงกลับมาหาเพื่อน
แต่เบอร์เพื่อนดันไม่มี หายไปหมด ตั้งแต่ทำโทรศัพท์หาย เลยต้องโทรหา exๆ
โทรปุ๊บ ex no.3 ที่บ้านอยู่ไกลโพ้น ก็รีบมาปั๊บ ภายใน 2 ชั่วโมง
ไม่ได้เจอ no.3 มาตั้ง 6 ปีเต็ม ยังใช้งานได้อยู่จริงๆ

 

ระหว่างกินส้มตำหอยดองรสแซบอยู่ กับ no.3
ไม่นานนัก ex no.5 ที่โทรไปตอนแรกไม่ยอมรับสาย ก็โทรกลับมา พร้อมทั้งนัดรวมพลเพื่อนเก่าเพื่อสังสรรค์เย็นนี้ให้
ในขณะนั้น ด้วยความจำอันเป็นเลิศของ ex no.5 ที่บอกว่านอกจากจะกำลังกรี๊ดดาราและยังพบว่าตัวเองนั่งอยู่ตรงข้ามกับคนที่รู้สึกคุ้นเคยแต่ไม่รู้จัก
ที่ร้านสเต้กชื่อดังระดับชาติ ระลึกชาติได้ว่า นั่นก็คือ new ex no.9
สงสัย no.5 จะเข้ามาดูรูป new ex no.9 ในสเปซนี้มากเกินไป จนจำติดตา ยกความดีความชอบให้กับอินเตอร์เน็ท
ถ้าเป็นสมัยก่อน ex no.5 ซึ่งเป็นคนแรงมาก จะชอบไปวีนแตกใส่พวก exๆ ทั้งรุ่นก่อนและหลังเป็นเรื่องปกติ จนไม่กล้าเล่าเรื่องใครให้ฟัง
แต่คราวนี้ถึงจะขอร้องให้ช่วยเดินเอาไวน์แดงที่บอกว่ากินกับสเต็กอร่อยนักหนา ไปสาด เอ้ย ไปชนแก้วฉลอง ให้หน่อย ยังไม่ยอมทำ
ด้วยเหตุผลว่าเด๋วนี้กลับตัวกลับใจแล้ว ช่างเป็นคนดีจริงๆ

 

หลังจากแยกย้ายกับ no.3,
ex no.6 ที่โทรศัพท์โทรไม่ติดมาทั้งวัน เพิ่งทำฟันเสร็จก็โทรมาให้ไปหา เพราะอยากเจอ
เลยต้องจับเทกซี่ราคาสิบดอล นั่งข้ามเมืองไปหา เมื่อไปถึงด้วยความที่โทรศัพท์โทรไม่ได้มาก่อนหน้านี้
เลยทำให้ her new bf and her ex gf มาเจอกันโดยไม่ได้นัดหมาย
ไม่ได้เจอ ex no.6 มาสองปีเต็ม เลยได้โอกาสขูดหินปูนฟรีอีกรอบ เลือดกระจาย
ทำฟันเสร็จ ก็เกือบถึงเวลานัดกับแก๊งกระเทย เลยต้องเดินทางข้ามเมืองกลับไปอีกรอบ ต้องขอโทษ no.6ด้วยจริงๆ เพราะว่าคิวเต็มแล้ว

no.5 ที่รออยู่กับเพื่อนๆที่ไม่ได้เจอมา สองปี เริ่มวีนแตก เพราะว่าการไปสายเนื่องจากต้องเดินทางไกลอีกรอบ
พอเพื่อนๆมากันครบ เลยได้โซ้ยmkสุกี้ที่ไม่ได้กินมานานซะเต็มคราบ ตบท้ายด้วยพสุธกัมปนาทที่ลืมราดchoc fudge
เพื่อนแก๊งกะเทยนี่ยังเล่นตลกได้ขำเหมือนเดิมจริงๆ คิดถึ้งคิดถึง
อยากจะไปเที่ยวด้วยกันให้มากกว่านี้ แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะพรุ่งนี้ต้องเดินทางแต่เช้า และทุกคนก็ทำงาน

 

กลับถึงบ้านสี่ทุ่ม ex mate สุดเลิฟ ก็โทรมาชวนไปดริ้งแดนซ์ปาร์ตี้ต้อนรับต่อที่สีลม เพื่อนๆเก่าสมัยมัธยมรออยู่
อยากจะแยกร่างได้เป็นที่สุดเพื่อที่จะได้ไปกินเหล้า แต่ในเมื่อทำไม่ได้ ร่างนี้ก็ไปไม่ไหวแล้ว
เมาค้างตั้งแต่เลี้ยงอำลา บนเครื่องบินก็ไม่ได้นอน ตอนเช้าก็ต้องขับรถ ร่างกายปรับตัวไม่ทันอากาศร้อนจะบ้าตาย ถ้าออกไปต้องตายจริงแน่ๆ
พิมพ์ต่อไม่ไหวแล้ว ขอสลบก่อน

 

พิมพ์ไว้ตั้งแต่วันที่ 15, ตีพิมพ์วันที่ 18 เพราะเพิ่งได้เล่นเนท

 

วันนี้มีเรื่องเยอะ เลยอยากจะบันทึกไว้ ซึ่งก็สรุปได้ว่า
- การมีแฟนเก่าเยอะๆเป็นสิ่งที่ดีและมีประโยชน์มาก แต่ก็ต้องจัดการคิวให้ดีเช่นกัน มิฉะนั้นจะเหนื่อยมาก (หมดค่าเทกซี่ครั้งละสิบดอลไปตั้งสามครั้ง)
- การคบคนหลายคนไว้ในช่วงเวลาเดียวก็เป็นสิ่งดีเช่นกัน แต่ตอนท้ายสุดก็ต้องระวังหน่อย มิฉะนั้นดาบนั้นจะคืนสนอง
- ความคาดหวังสิ่งเดียวเท่านั้นที่ทำให้เราผิดหวัง ดังนั้นการไม่หวัง เรื่อยๆมาเรียงๆน่ะเป็นสิ่งดีที่สุดแล้ว
- การประกาศบอกเพื่อนทุกคนเยอะๆในคราวเดียวกันว่าเรากลับมาแล้ว จะทำให้ชีวิตยุ่งเหยิง เพราะจัดคิวไม่ทันและของฝากไม่พอ พอไม่ไปหา มันก็จะด่าเข้าให้
- อย่างไรก็ตาม ขอขอบคุณเพื่อนเก่าๆทั้งหลายแหล่ ตอนนี้ยุ่งหน่อยไม่มีเวลาพบปะมิตรรักแฟนเพลงอย่างทั่วถึง
และได้ทำเบอร์พวกเอ็งหายหมดแล้ว ถ้าจะช่วยโทรมาหาหน่อยจะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง เราใช้เบอร์เดิม เบอร์เดียวตั้งแต่สมัยมัธยม เพื่อนกันต้องจำได้
- ขอบคุณ ว่าที่ new ex no. 10 มากกกกๆ กับความหวังดีเป็นห่วงใยมาตลอด และขอโทษด้วยที่ทำให้ร้องไห้ตลอดจริงๆ
- ที่เขียนนี่ ไม่เคยคิดจะอ้างชื่อ exๆ ต่างๆว่า กูเก่งเจ๋งมีexมาเยอะ อะไรเลยนะ แต่แค่ลองนับดู ก็รู้สึกว่าเยอะบ้า
- ตอนนี้ ก็เลยอยากได้ แฟนใหม่ (อีกแล้ว) ที่เป็น กระเทยท่าทางบอบบาง แต่ฉลาดและแรงๆนะ มีไหม
- ใครรู้ตัวให้รีบสมัครด่วน เบื่อผู้หญิงงี่เง่าไร้สาระน่ารำคาญ และผู้ชายอ่อนแอไม่ได้เรื่องเต็มทีแล้ว